خان اول از هفت خان رستم!

تو چشمام زل زد گفت مواظب خودت باش، شاید بعد هفت هشت ماه یکی اینجوری بهم این جمله رو گفت

من آدم شروع دوباره نیستم، آدم فراموش کردن، گذشتن و ساختن از نو با کسی که ...

شاید باید قبول کنم یه حسای جدیدی دارن شکل میگیرن...

نمیخوام بجنگم با چیزی، به نظر میرسه همه چیز سر جاشه و این آدم خیلی آدم خوبیه و حتا ویژگی هایی که من خیلی برام مهمه رو داره

میسپرمش دست خدا، هرچی اون بخواد!

آدم های اینجا خیلی مهربونن، شاید صد برابر دنیای واقعی

از کامنت خصوصی های همتون ممنونم، خیلی مهربونین :)

کاشکی آدمای دنیای واقعیم انقدر care میکردن در مورد هم!

+وقتی یه رابطه هایی دارن شروع میشن، یه مقطع زمانی هست که آدم هی از خودش میپرسه یعنی حسش چجوریه؟ دوست معمولی؟ دوست غیر معمولی؟ بعد این دوره همراهه با گشتن دنبال بی نهایت سرنخ که بتونی رفتارای طرفو تفسیر کنی! الان توی اون دوره لعنتی ام! :|

ببخشید سرم خیلی شلوغه میخونمتون اما وقت ندارم کامنت بذارم!

مهم ترین چیزی که یاد گرفتم اینه:

یک پایان تلخ بهتر از یک تلخی بی پایانه

روزی هزار بار با خودم تکرارش میکنم